Het gebouw van het Kunstmuseum Den Haag heeft een collectienummer: het geldt als één van de kunstwerken van het museum. Het museum wijdt daar een tentoonstelling aan. In het naastgelegen Fotomuseum exposeert Popel Coumou werk, geïnspireerd op het museumgebouw.

Door Frans van Hilten. In 1935 opende in Den Haag het moderne, lichte gebouw van het toenmalige Gemeentemuseum. Het was een iniatiatief van museumdirecteur Hendrik Enno van Gelder en architect Hendrik Petrus Berlage. Daarvoor was het museum gevestigd op de hoek van de Hofvijver, waar nu het Haags Historisch Museum is. Het moet voor de Hagenaar anno toen even wennen zijn geweest, plotseling uit het centrum weg moeten voor moderne kunst!

Hijskranen en heipalen

Het Kunstmuseum toont in een expositie de ontstaansgeschiedenis van het museumgebouw en dat is smullen voor de liefhebber. In Het gedroomde museum zijn maquettes en tekeningen te zien van andere ontwerpen voor het museumgebouw. Er zijn prachtige zwart-witfoto’s van de bouw – geweldig om de bekende contouren te midden van hijskranen en heipalen te zien verrijzen!

Op het formaat van een hele wand zijn foto’s uitvergroot, bijvoorbeeld van een museumzaal in de 1957 en van de binnenkant van een zaalmaquette. Ook de latere aanbouw van de Schamhartvleugel komt aan de orde – het gebouw waar nu het Fotomuseum en KM21 gevestigd zijn. En daar krijgt de museumarchitectuur een extra dimensie in de tentoonstelling van Popel Coumou.

Zo kun je even een museumzaal anno 1957 inwandelen (foto auteur)

Popel Coumou: Papier en licht

Papier en licht is de titel van de tentoonstelling die Popel Coumou (1978) heeft in het Fotomuseum. Coumou maakt constructies van papier, soms in 2d, soms in 3d, die ze vervolgens fotografeert. Ook maakt ze piepkleine stillevens die ze fotografeert en op zeer groot formaat toont.

In haar nieuwe werken voor het Fotomuseum Den Haag slaat ze de fase van het fotograferen soms over, maar doordat papier en licht haar media zijn, werkt ze eigenlijk alsnog met de materialen van de fotografie. Dat levert verrassende composities op waar je in zou willen verdwijnen.

Coumou speelt met de ruimte en de architectuur ter plekke. Prachtig hoe ze bijvoorbeeld de slagschaduw van een werkelijke deur op de vloer heeft gemaakt in verschillende tinten, of in een Berlage-achtig aandoende compositie steeds andere dieptewerking toont door de lichtval te veranderen. Speels, illusoir en fascinerend.

Spel met de tentoonstellingsruimte (foto auteur)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.