Ze zijn nog op verschillende plekken in de openbare ruimte te vinden in Nederland: beelden van Theresia van der Pant (1924-2013). Meestal stellen ze dieren voor. Museum Beelden aan Zee op Scheveningen stelt een prachtige keuze tentoon.
Door Frans van Hilten. “Naakte mensen lijken allemaal op elkaar en ik heb niks met kleren”. Die argumentatie gaf Theresia van der Pant waarom ze zelden mensenportretten beeldhouwde. Ze portretteerde liever dieren; mensen kwamen alleen aan bod als ze de persoon interessant vond. Geboren in Schiedam studeerde Van der Pant aan de Rijksakademie bij Jan Bronner en Piet Esser en later bij Oscar Jespers in Brussel. Van Jespers nam ze de gewoonte over uit het geheugen te werken.
Artis
Ze had in Amsterdam samen met haar partner Nol Kneulman een atelier in een oude school vlakbij Artis. In de dierentuin bekeek ze lange tijd dieren en hun gedrag, maar ze maakte nooit een schets; uit het geheugen beeldhouwde ze eenmaal terug in haar atelier het dier, op een manier die een beetje tussen abstract en figuratief in ligt: ze vangen de essentie en de energie van het dier zonder elk detail af te beelden.
Precies die tussenvorm maakt dat de beelden van Theresia van der Pant nog steeds aanspreken. Er is een grote hoeveelheid verzameld in en rond de Zeezaal van Beelden aan Zee. Van een grote bizon tot een kleine vliegende gierzwaluw, ze zijn er allemaal. Ook zijn er verrassend goede tekeningen uit haar latere jaren, toen reuma het haar onmogelijk maakte nog te beeldhouwen, en een paar gebeeldhouwde mensenportretten: Stravinski, Monteverdi. Naar hun muziek luisterde Van der Pant terwijl ze hun koppen vormgaf. Er is een studie van het beeld van Wilhelmina te paard dat in Amsterdam op het Rokin staat.
Reliëf van sloop gered
Bijzonder is een reliëf dat schapen afbeeldt en afkomstig is uit de gevel van een school. Bij de sloop van de school werd ineens iemand wakker en herinnerde zich dat dit het eerste opdrachtwerk ooit van Theresia van der Pant was. Het reliëf werd gered en is nu te zien in het museum. In de oeuvrecatalogus die Beelden aan Zee/Het Sculptuur Instituut tegelijkertijd uitbrachten staat het reliëf niet, omdat het boek net af was toen het herontdekt werd.
De voornaamste reden dat ik deze tentoonstelling recenseer en niet de veel grotere van Magali Reus is dat mijn moeder op haar werkkamer in de jaren zestig een giraffe van Theresia van der Pant had staan. Zie foto! Het is enorm leuk hem nu in het echt te zien en nog leuker in de context van haar oeuvre. Houd je van dieren, ga dan kijken en geniet van al die dieren en hun karakters. Dat kan nog tot en met 3 mei; dan gaat Beelden aan Zee een paar maanden dicht voor verbouwing.
- Theresia van der Pant, Beelden aan Zee, tot en met 3 mei.
- Ook iets moois gezien? Deel het met kunstHart!
Foto boven: Baikalrob, 1968. Foto auteur
kunstHart 