Door: Frans van Hilten. Tot 2013 had Den Haag een jaarlijks festival genaamd Dichter aan huis. Het ene jaar dichters en het andere jaar schrijvers droegen in huiskamers voor uit eigen werk. Met een passe-partout kon je één of twee dagen naar hartenlust van poëet naar poëet hoppen.

Kopland wilde alles wel voordragen behalve die Jonge sla

Geweldige dichters en schrijvers heb ik er door de jaren heen gehoord. Jean-Pierre Rawie, Charlotte Mutsaers, Abdelkader Benali, Ilja Leonard Pfeijffer, Adriaan van Dis.

Mijn moeder ging in discussie met Rutger Kopland, die alles wel wilde voordragen behalve Jonge sla. Hij wilde méér zijn dan altijd maar die sla. Zij vond dat hij daar het gedicht mee tekortdeed, omdat het ondanks zijn iconische status toch een goed werk bleef.

En dat alles bij mensen thuis – de sfeer was intiem, met een hapje en drankje, en je zag nog eens een leuk huis.

Een maatje kleiner

Maar na 2013 was het Schluß. Geen subsidie meer, te duur, het was niet meer haalbaar. Alhoewel… waar een wil is bleek dit jaar toch een weg te zijn: een groep enthousiastelingen uit het Statenkwartier, die vaker kunst- en muziekroutes organiseerden, hebben het initiatief nieuw leven ingeblazen in alleen de eigen wijk, met steun van Fonds 1818. Alles een maatje kleiner: één dag, minder dichters, maar vaart zoiets als Dichter aan huis niet juist wel bij kleinschaligheid?

En zo luisterde ik 2 oktober in twee huiskamers naar Marcel Verreck en F. Starik. Meer dan twee dichters haalde ik ditmaal niet, omdat Ilja Leonard Pfeijffer diezelfde middag voordroeg bij een boekhandel en dat wilde ik ook niet missen.

Statenlaan en Penny Lane

Schrijver en cabaretier Verreck is zelf in het Statenkwartier opgegroeid en droeg daarom gedichten voor en zong liedjes met een zekere couleur locale (‘Het liedje Statenlaan is later nog eens gecovered als Penny Lane‘). Starik, eerder stadsdichter in Amsterdam, presenteerde in een huis tjokvol kikkerfiguren poëzie omlijst met  licht cynische commentaren. Pfeijffer (ik smokkel, want hij hoort er hier eigenlijk niet bij) schreef twee verhalen in een boekuitgave ter gelegenheid van de cellobiënnale Amsterdam. Verhalen met de cello in de hoofdrol, dat spreekt. Eén leest hij er voor met zijn prachtige, ieder woord proevende dictie.

En nu? Op naar de volgende editie! Dus wijkverenigingen met connecties in de schrijvers- en dichterswereld, voel u geroepen!

(Foto: van links naar rechts Marcel Verreck, F. Starik en Ilja Leonard Pfeijffer, foto’s auteur)

www.dichteraanhuis.nl

Ook iets moois gezien? Deel het met kunstHart!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s