Door: Rachel Levi. Ronja. Een ongewone naam voor een kat. Sneeuwbal, Snoepie, Poespas, Pico, Vlekje, Witje. Dat zijn namen voor een kat. Ronja? Minder voor de hand liggend.
Toch was het voor mij een logische keuze.

Een paar weken voor ik Ronja mocht ophalen bij de boerderij waar ze als klein scheel poesje geboren was, regisseerde ik de voorstelling Ronja de Roversdochter.
Week na week nam ik mijn spelers mee in het verhaal van Ronja, die de strijd aan moest gaan met haar vader om bevriend te zijn met Birk, een jongen uit een vijandige roversfamilie. Romeo en Julia onder de rovers.

We werden meegesleept in de wereld van aardmannen en moenen. We voelden de seizoenen in het woud, vooral wanneer Ronja en Birk hun families ontvluchtten en samen in een grot wonen. Als de winter zich aandient is de vraag of ze het zullen overleven. We voelden de kleine hartjes van de grote roversmannen even stilstaan, als hun kinderen plots zijn weggelopen.

“Hij voelde het. Mijn kat was een roversdochter”

Niet voor niets wilde ik deze voorstelling regisseren. Als meisje werd ik al sterk aangetrokken tot de verhalen van Astrid Lindgren. Niet zo standaard, niet zo braaf. Kinderen met een eigen willetje en een eigen missie. Pippi Langkous is ongetwijfeld de bekendste van haar hoofdpersonen, met als motto: ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan’. Ronja doet niet voor haar onder. Als sterk en stoer meisje valt ze op tussen alle andere meisjes in verhalen. Prinsessenmeisjes, met prinsessendromen.

Toen ik na de voorstelling in een denkbeeldig zwart gat viel (iedereen die ooit een voorstelling heeft gespeeld kent dit gevoel), kwam het sms-je van mijn zusje: ‘Een vriendin van mij heeft een nestje kittens. Een paar zijn al vergeven, maar wil jij er één?’. Een foto van harige bolletjes op mijn scherm. Eén nogal scheel. ‘Die wordt het’, schreef ik terug. ‘Die schele’. Ik heb nu eenmaal iets met outcasts.

Voor de naam vroeg ik hulp op Facebook.
De stroom suggesties kwam direct op gang:
Sneeuwbal, Snoepie, Poespas, Pico, Vlekje, Witje.
Prachtige namen voor een kat.
Ronja natuurlijk, reageerde Terence.
Terence had op dat podium gestaan. Als Birk.
Hij voelde het.
Mijn kat was een roversdochter.

Geef een boek cadeau

Wie nu naar de boekhandel rent kan dit prachtige verhaal voor slechts €2 aanschaffen. Via www.geefeenboekcadeau.nl kun je hier meer over lezen.
Ik zeg: doen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s