Eveline Hendriksen. Mijn oudste dochter was een paar maanden oud en ik volgde met haar een cursus babymassage. Al tijdens de eerste les viel mijn oog op een baby in de groep met een enorme bos zwart haar. Een nogal stoere baby (voor zover dat kan). Ze heette Frida. ‘Mocht ik ooit nog een dochter krijgen, dan noem ik haar ook zo’, bedacht ik me toen.

Drie jaar later was ik zwanger van, inderdaad, een tweede dochter. Maar ik was Frida half vergeten. Ze stond wel op onze namenlijst, maar zeker niet bovenaan. Olivia was op dat moment de topper, op de voet gevolgd door Fatima.

Tragisch leven

Op een avond keken mijn man en ik Frida, met Salma Hayek als Frida Kahlo. We waren er allebei van onder de indruk. Wat een kleuren, wat een muziek (waarop twee vrouwen een sensuele tango dansten, ook wel eens mooi), wat een onverschrokken vrouw! We wisten het meteen: onze dochter moest een Frida worden. Met, hopelijk, een iets minder tragisch leven, dat dan weer wel.

Geboortekaartje

En ze kwam, onze Frida, in september 2011. Omdat we inmiddels ook geraakt waren door Frida Kahlo’s kunst, maakte een lieve kennis een prachtig geboortekaartje dat daarop was geïnspireerd. Ik kijk er nog graag naar, het hangt aan de muur van Frida’s kamer. Soms kijk ik ook nog wel eens naar die prachtige film (die hier natuurlijk in de kast staat) of zet ik de soundtrack op. En voorlopig lijkt het alsof onze Frida net zo onverschrokken is als de Frida Kahlo die Hayek neerzet.

Trailer

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s